Het leven van Sam ging vanaf zijn vijfde bergafwaarts. Hij werd door een progressieve spierziekte doof en blind, kon niet meer lopen en niet zonder beademing. Ria ontmoette Sam voor het eerst in 1992, voor het AVRO-programma Vinger aan de Pols. Zijn levensverwachting is dan minder dan een jaar.
Bij het maken van de film was het uitgangspunt 19 jaar voor het verschijnen van de documentaire: het volgen van de beslismomenten in een leven dat nog maar een paar maanden kon duren, volgens de artsen. Maar Sam was er na 19 jaar nog steeds en zijn vreugde wonhet nog steeds van zijn verdriet. Een leven dat blijft verbazen.
Sam: Het afscheid
Na het uitzenden van de documentaire werd Sam geconfronteerd met de vele discussies over de kwaliteit van (zijn) leven.
Sam leefde verder met een missie. Hij werd een bekende Nederlander, hij kreeg honderden reacties via mail, Hyves en Facebook. De documentaire werd op congressen in Zuid Amerika en China vertoond en Sam kreeg uitnodigingen voor nationale en internationale medische congressen en symposia over de kwaliteit van leven. Zijn verhaal zette het thema op de wereldagenda. Sam begon aan een studie rechten en als klap op de vuurpijl werd hij verliefd op een meisje dat contact met hem zocht naar aanleiding van de documentaire.
Maar midden in deze levensfase die hij zelf beschreef als het hoogtepunt van zijn leven, hield zijn hart ermee op. Rond middernacht met Oud&Nieuw vlak nadat hij samen met zijn vader een vuurpijl had afgeschoten en zijn vriendin een liefdevol nieuw jaar had gewenst.