- video
video
In deze speciale uitzending in twee delen gaat presentatrice Cilly Dartell naar Oman. De Nieuwe Kerk in Amsterdam krijgt voor de tentoonstelling over Oman (17 oktober t/m 18 april 2010) meer dan driehonderd topstukken uit musea van daar. Een unieke kans dus om de komende maanden kennis te maken met een voor ons vrij onbekend land.
Museumgasten reisde naar Oman om te zien waar die topstukken vandaan komen en om te weten te komen wat de achtergronden en betekenis van die stukken is. Oman is het land van sultan Quaboos, wierook, dhows en khanjars. Het zit vol verrassingen. Hoewel de mensen op straat er uiterst traditioneel uitzien, winkelen ze in enorme hypermoderne winkelcentra. De huizen zien er traditioneel en wit uit. In de hoofdstad Muscat, aan de Golf van Oman, zie je dan ook geen glazen hoogbouw zoals in Dubai. Maar de hotels aan de kust zijn van een onverwacht grote luxe.
Dat was vijftig jaar geleden heel anders. Er was geen medische zorg, geen onderwijs en geen infrastructuur. Eén man is verantwoordelijk voor de enorme boost die het land de afgelopen jaren heeft gekregen: de sultan. Ook hebben vrouwen nu belangrijke maatschappelijke posities. Muscat heeft diverse musea. Daarin is te zien dat Oman een land van traditie is. En die traditie wil de sultan nu juist behouden en koesteren. In de musea zijn daarom voorbeelden van oude, rijk gedecoreerde zilveren khanjars te zien: een traditionele korte kromme dolk. Op feestdagen dragen mannen die ook nu nog in een band om hun middel.
Presentatrice Cilly Dartell bekijkt in het programma Museumgasten de traditionele en moderne kanten van dit land. Cilly woont zelf alweer een tijdje om de hoek: in Dubai. Hoewel het Midden-Oosten daarom voor haar niet helemaal onbekend terrein is, is dit land voor haar ook verrassend. Ze ziet dat eigenlijk niets is wat het lijkt: de grote moskee van Muscat lijkt eeuwenoud, maar is rond 2000 gemaakt. En een onberispelijk strak, wit fort in de plaats Nizwa in het binnenland lijkt pas opgeleverd, maar is in werkelijkheid in 1450 gebouwd. En omdat het land voornamelijk uit woestijn bestaat, gaat Cilly ook een nachtje in de woestijn slapen. Niets is wederom wat het lijkt: ook slapen in de woestijn in een traditionele bedoeïenen tent is luxer dan ze dacht.
Dankzij de gunstige handelslocatie is Oman al eeuwenlang een sterke zeehandelsnatie, net als Nederland. In de tentoonstelling is handel dan ook een belangrijk thema, vooral die in wierook en parfum. Waar wordt wierook van gemaakt en hoe zit het met de rituelen daaromheen? Cilly krijgt een demonstratie.
- video
video
In deze speciale uitzending in twee delen gaat presentatrice Cilly Dartell naar Oman. De Nieuwe Kerk in Amsterdam krijgt voor de tentoonstelling over Oman (17 oktober t/m 18 april 2010) meer dan driehonderd topstukken uit musea van daar. Een unieke kans dus om de komende maanden kennis te maken met een voor ons vrij onbekend land.
<br>
Museumgasten reisde naar Oman om te zien waar die topstukken vandaan komen en om te weten te komen wat de achtergronden en betekenis van die stukken is. Oman is het land van sultan Quaboos, wierook, dhows en khanjars. Het zit vol verrassingen. Hoewel de mensen op straat er uiterst traditioneel uitzien, winkelen ze in enorme hypermoderne winkelcentra. De huizen zien er traditioneel en wit uit. In de hoofdstad Muscat, aan de Golf van Oman, zie je dan ook geen glazen hoogbouw zoals in Dubai. Maar de hotels aan de kust zijn van een onverwacht grote luxe.
<br>
Dat was vijftig jaar geleden heel anders. Er was geen medische zorg, geen onderwijs en geen infrastructuur. Eén man is verantwoordelijk voor de enorme boost die het land de afgelopen jaren heeft gekregen: de sultan. Ook hebben vrouwen nu belangrijke maatschappelijke posities. Muscat heeft diverse musea. Daarin is te zien dat Oman een land van traditie is. En die traditie wil de sultan nu juist behouden en koesteren. In de musea zijn daarom voorbeelden van oude, rijk gedecoreerde zilveren khanjars te zien: een traditionele korte kromme dolk. Op feestdagen dragen mannen die ook nu nog in een band om hun middel.
<br>
Presentatrice Cilly Dartell bekijkt in het programma Museumgasten de traditionele en moderne kanten van dit land. Cilly woont zelf alweer een tijdje om de hoek: in Dubai. Hoewel het Midden-Oosten daarom voor haar niet helemaal onbekend terrein is, is dit land voor haar ook verrassend. Ze ziet dat eigenlijk niets is wat het lijkt: de grote moskee van Muscat lijkt eeuwenoud, maar is rond 2000 gemaakt. En een onberispelijk strak, wit fort in de plaats Nizwa in het binnenland lijkt pas opgeleverd, maar is in werkelijkheid in 1450 gebouwd. En omdat het land voornamelijk uit woestijn bestaat, gaat Cilly ook een nachtje in de woestijn slapen. Niets is wederom wat het lijkt: ook slapen in de woestijn in een traditionele bedoeïenen tent is luxer dan ze dacht.
<br>
Dankzij de gunstige handelslocatie is Oman al eeuwenlang een sterke zeehandelsnatie, net als Nederland. In de tentoonstelling is handel dan ook een belangrijk thema, vooral die in wierook en parfum. Waar wordt wierook van gemaakt en hoe zit het met de rituelen daaromheen? Cilly krijgt een demonstratie.
- video
video
Museumgasten Astrid Kersseboom en Carel Weeber bezoeken het paleis Soestdijk in Baarn. <xhtml:p xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml"><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Vanaf 1 december is Paleis Soestdijk voor drie jaar open voor publiek. Niet elke ruimte mag bezocht worden en een gidsloopt met de bezoekers mee.<xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Bij de ingang van het paleis werd de paleisadministratie gedaan. Via het Kanonnenkamertje (er staan een aantal kleine kanonnen gericht op de voortuin) ga je naar de Hoekkamer. Hier ontving prinses Juliana haar jaarclub, werd regelmatig informeel vergaderd en soms ook geluncht. </xhtml:font> </xhtml:font> <xhtml:font face="Times New Roman" size="3"> <xhtml:font face="Verdana" size="2">Een ruimte verder is de Witte Eetzaal met gigantische originele kroonluchters. Die kwamen er te hangen toen in 1929 de elektriciteit werd aangelegd in het paleis. Toen prins Bernhard nog leefde werden hier de jachtdiners gehouden, met speciaal servies dat in het souterrain bewaard werd, in de porseleinkamer. Die kamer is nu helemaal leeg. Op een grote tafel en stoelen na. Die zijn origineel en een van de stoelen heeft een kroontje in de rugleuning en daaronder staat een sierlijke E. De E van Emma. <xhtml:br></xhtml:br>
Het paleis heeft grote gangen, zware deuren, zalen, kleine kamertjes en doorgangetjes. <xhtml:br></xhtml:br>
Als de gong ging, moest iedereen binnen een kwartier in de eetkamer van de familie zijn. Daar was Bernhard streng in, als je te laat was, had je pech. Dan moest je zonder eten doen.In die eetkamer is overigens nooit iemand anders geweest dan de familie en misschien wat vrienden. En de Engelse Queen Mom een paar keer. Maar daar bleef het ook bij. Dit was het domein van de familie. En dichterbij dan dit komt het publiek niet bij de privévertrekken.<xhtml:br></xhtml:br>
Het paleis heeft geen persoonlijke dingen meer. Het paleis wordt tentoongesteld, niet de mensen die erin woonden. De eetkamer is een ruimte met nu nog alleen een tafel en wat stoelen, de muren zijn vergeeld en aan de wand hangt een wandtapijt, dat Juliana van de Antillen kreeg. Via de keukens, de zilverkamer en de porseleinkamer (de kasten van het jachtservies staan er nog, maar zijn leeg) gaat de weg naar buiten. Langs de achtertuinen, en de vijver naar de oude opgeknapte Oranjerie. Daar kunnen de bezoekers genieten van een koninklijke hightea of een vorstelijk kopje koffie.</xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Het Gebouw<xhtml:br></xhtml:br>
Paleis Soestdijk is een paleis in het Baarnse gedeelte van Soestdijk en ligt tussen de plaatsen Soest en Baarn in. Vanaf 1937 was het de residentie van Juliana van Nederland en Prins Bernhard. Sinds 1971 is het eigendom van de Staat der Nederlanden.</xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Geschiedenis<xhtml:br></xhtml:br>
Rond 1650 liet de toenmalige burgemeester van Amsterdam aan de weg tussen Baarn en Soest een buitenverblijf bouwen: de Hofstede aen Zoestdijck. Dit werd vermoedelijk tussen 1674 en 1678 in opdracht van stadhouder Willem III uitgebouwd tot een jachtslot, ontworpen door Maurits Post, zoon van Pieter Post. Toen Willem III en Koningin Mary in 1684 het landgoed het Oude Loo verwierven, liet het paar daar een nieuw jachtslot bouwen. Soestdijk werd daardoor niet meer zo vaak gebruikt.<xhtml:br></xhtml:br>
In 1702 erfde de Friese stadhouder Johan Willem Friso Soestdijk omdat Willem III kinderloos overleed. Na het overlijden van Johan Willem Friso in 1711 woonden zijn vrouw en zijn zoon in de zomer op Soestdijk. Die zoon werd stadhouder Willem IV. Hij overleed in 1751 en zijn vrouw en zoon bleven in de zomer op Soestdijk wonen. In 1787 kwam het bij Soestdijk tot een handgemeen tussen patriotten en Oranjegezinden, waarbij enkele gewonden vielen.</xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Tijdens de Franse oorlog werd Paleis Soestdijk in 1795 door de patriotten als oorlogsbuit in beslag genomen. In 1799 werd het verkocht. Het werd bestemd tot logement. Lodewijk Bonaparte, de broer van de Franse keizer Napoleon, nam het in 1806 in bezit en liet een nieuwe uitbreiding aan het paleis bouwen. Hij gebruikte het tot 1810.<xhtml:br></xhtml:br>
Na de bevrijding werd het paleis 's zomers bewoond door Willem II en zijn echtgenote Anna Paulowna, die het opnieuw inrichtte. Na haar dood in 1865 ging het over naar Prins Hendrik, broer van koning Willem III. Deze was stadhouder van Luxemburg, maar gebruikte Soestdijk als Nederlands pied-à-terre. Koningin-moeder Emma heeft Paleis Soestdijk gebruikt als zomerverblijf tot haar dood in 1934. Er werden enkele kleine vernieuwingen aangebracht zoals de aanleg van elektrische bedrading etc.</xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Bewoners Prinses Juliana en Prins Bernhard<xhtml:br></xhtml:br>
In 1937 betrokken prinses Juliana en prins Bernhard het paleis. Voor het eerst in zijn geschiedenis werd het de woning van een jong gezin. Hoewel Juliana als koningin haar werkzaamheden officieel in Huis Ten Bosch te Den Haag verrichtte, was Soestdijk dikwijls decor van ontvangsten en besprekingen. Vanuit het paleis werden in rechtstreekse televisie-uitzendingen de verlovingen van de prinsessen bekendgemaakt. En jaarlijks werd op 30 april door vele vertegenwoordigers van de samenleving een bloemenhulde gebracht aan de jarige vorstin. Koningin Juliana verkocht het paleis in 1971 aan de Staat der Nederlanden.</xhtml:font> </xhtml:font> <xhtml:font face="Times New Roman" size="3"> <xhtml:font face="Verdana" size="2">Na het overlijden van Koningin Wilhelmina is Juliana begonnen met de reorganisatie van de paleizen, kunstwerken en domeinen. Dit om alles te beschermen en om alles bijeen te houden. In 1971 werd Paleis Soestdijk verkocht en werd afstand gedaan van het gebruik van Paleis Het Loo te Apeldoorn (het Kasteel het Oude Loo werd weer in gebruik genomen), het Hof te Leeuwarden werd verkocht aan de Gemeente Leeuwarden. Tevens werden alle onderhoudskosten van alle paleizen een taak van de Rijksgebouwendienst. Voor 1971 moest het staatshoofd ook de paleizen onderhouden die in eigendom van het Rijk waren.</xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Verder kreeg Juliana ook een betere financiële positie zodat de collecties binnen de Oranje Familie kunnen blijven. Alle kunstwerken etc zijn in stichtingen gestopt die onderleiding staan van de familie. Daarnaast is er sindsdien een stabielere financiële huishouding. Zodat het staatshoofd haar taak beter kan uitvoeren en het verleden goed bewaard kan worden. Na haar troonsafstand op 30 april 1980 bleef Prinses Juliana wonen op Paleis Soestdijk, tot haar dood op 20 maart 2004. Prins Bernhard leefde hier nog tot 1 december 2004. Sinds het overlijden van Prins Bernhard staat het paleis leeg. Het wordt opengesteld voor bezichtiging.</xhtml:font> </xhtml:font> </xhtml:p>
- video
video
Afl.: Special. Het Stedelijk Museum in Den Bosch heeft een unieke verzameling: Kunstenaarskeramiek. Wat dat is, onderzoekt Serge Henri Valcke.
- video
video
Museumgasten Ans Markus en Achmed Akkabi bezoeken het Natuurmuseum Brabant in Tilburg.<br><br>(Herhaling van 7 april 2007) <xhtml:p xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml"><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2"><xhtml:strong>Het museum</xhtml:strong> <xhtml:br></xhtml:br>
Het Natuurmuseum Brabant heeft als doel om op een amusante en speelse manier, voor groot en klein, het belang te dienen van natuur en milieu. Frans Ellenbroek, directeur: “ We willen de liefde voor de natuur bijbrengen. En de mens is de belangrijkste diersoort. ”<xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br>
Het museum werkt samen met Stichting Het Noordbrabants Landschap en maakt deel uit van het Brabant European Partnership for Sustainability. Het museum wordt grotendeels gefinancierd door de gemeente Tilburg, en daarnaast door de gemeenten Loon op Zand, Dongen, Gilze en Rijen, Oisterwijk, Hilvarenbeek en Goirle. Het museum ontvangt ook subsidie van de Provincie Noord-Brabant.<xhtml:br></xhtml:br>
Het Natuurhistorisch Museum, toen nog in de voormalige intendantswoning van Koning Willem II, werd in 1935 geopend. Conservator was dr. Liernur, leraar aan de rijks-HBS. In 1963 verhuist het museum naar een oude textielververij in de Kloosterstraat in Tilburg. In 1985 komt het museum op zijn huidige plaats: in de voormalige LTS aan de Spoorlaan. <xhtml:br></xhtml:br>
Frans Ellenbroek is dan, en nog steeds, directeur. In 1988 krijgt het museum gezelschap van het Scryption, museum voor schriftelijke communicatie. In 1993 wordt een milieu educatie centrum toegevoegd aan het museum. Op 7 maart 2001 smolten beide samen tot één geheel. De naam wordt veranderd van ‘Noordbrabants Natuurmuseum en Milieu Educatie Centrum Midden-Brabant in ‘Natuurmuseum Brabant’.</xhtml:font> </xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2"><xhtml:strong>Vogelencyclopedie</xhtml:strong><xhtml:br></xhtml:br>
Op de begane grond van het museum staan 150 levensechte vogels. Met de computers kun je ze laten zingen. Ook kun je opzoeken waar ze in Nederland voorkomen en wat ze eten. De Vogelencyclopedie werd geschonken door de Vereniging van Vrienden van Natuurmuseum Brabant. Computers niet zo heel erg geschikt voor opname.<xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2"><xhtml:strong>Boven<xhtml:br></xhtml:br>
Overleven</xhtml:strong> (permanent)<xhtml:br></xhtml:br>
De zaal Overleven gaat over sterven, uitsterven en het uitstellen hiervan. De evolutie kent verschillende uitstervingsperioden en dit wordt geïllustreerd met meer dan honderd fossielen. Ook zien de kinderen welke dieren op het nippertje ‘gered’ zijn. Overleven toont bijzondere stukken uit de collectie: vele roofvogels, de Ichtyosaurus, de mammoet en de holenbeer. De tentoonstellings-ontwerper heeft de zaal expres op een crematorium laten lijken. </xhtml:font> </xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2"><xhtml:strong>Hoezo seks?</xhtml:strong> (permanent)<xhtml:br></xhtml:br>
In Hoezo seks? stuit je direct op een paar levensechte, parende leeuwen. Verderop krijg je de kans om penissen van onder andere een neushoorn, varken en een walrus eens goed te bekijken. Daarna kruip je terug in de baarmoeder om nog eens het geruststellende gebonk van de moederschoot te ervaren. Vitrines hebben titels als Uitslovers, Overspel. Ook in een verborgen hoekje vragen over sexualiteit (bv soa’s, veilig vrijen, tienermoeders, aids). Wat is het nut van sex? </xhtml:font> </xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2"><xhtml:br></xhtml:br><xhtml:strong>Trein</xhtml:strong> (permanent)<xhtml:br></xhtml:br>
Treinstel: op videoschermen boven je hoofd zie je dat het een reis door het leven is: van geboorte tot ouderdom en sterfte. Ook ziekte. <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">'Bettie akkem aaj?' (t/m januari 2008)<xhtml:br></xhtml:br>
Dieren in Tilburg. ‘Bèttie akkem aaj?. Tilburg barst van de dieren. Naast de duizenden honden en katten die ergens onderdak hebben, kom je op verschillende plaatsen in de stad de meest verrassende dieren tegen. Op menig zolder ligt een dierenverzameling van porseleinen eenden of honden. En wat te denken van de vele torenhanen die Tilburg nog rijk is, of dieren die de stad verrijken in de vorm van logo’s en kunstwerken. Veel mensen beleven plezier aan dieren in de stad, maar soms kunnen het ook echte lastpakken zijn. Veel opgezette poezen en cavia’s. <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2"><xhtml:strong>'In balans met de natuur'</xhtml:strong> verwacht 26 april 2007 t/m maart 2008<xhtml:br></xhtml:br>
Van 26 april 2007 t/m maart 2008 is de unieke tentoonstelling “Uit de natuur gemaakt” in Natuurmuseum Brabant te zien. Deze tentoonstelling is bedoeld voor groot én klein en toont een verrassende verzameling gebruiksvoorwerpen uit Asmat, een gebied waar de globalisering toeslaat. </xhtml:font> </xhtml:font> <xhtml:font face="Times New Roman" size="3"> <xhtml:font face="Verdana" size="2">Voor iemand uit Asmat, gelegen aan de zuidkust van Indonesisch Papua, is het oerwoud een supermarkt en bouwmarkt tegelijk. Alle gebruiksvoorwerpen komen uit de natuur en worden met de hand gemaakt. Dit resulteert in tal van ware kunstwerkjes. In de tentoonstelling is te zien met welk vernuft deze mensen in dit moerassig gebied overleven. Asmatters vereren hun voorouders via kunst en ceremoniële feesten. Dit levert schitterend houtsnijwerk op waarvan in de tentoonstelling unieke exemplaren te zien zijn.<xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br></xhtml:font></xhtml:font><xhtml:font face="Times New Roman" size="3"><xhtml:font face="Verdana" size="2">Maar ook voor de Asmatter slaat de globalisering toe. In het oerwoud loeien op dit moment de motorzagen en mobieltjes zijn daar ook niet meer vreemd. In vijftig jaar tijd zijn de Asmatters van het Steentijdperk in de 21e eeuw gekomen. Hoe lang hun traditionele levenswijze nog overeind kan blijven, is maar de vraag. Maak daarom gebruik van de unieke gelegenheid om te zien en te ervaren hoe zij in balans leven met de natuur. Natuurmuseum Brabant biedt een boeiend overzicht van hun rijke cultuur.</xhtml:font> <xhtml:br></xhtml:br><xhtml:br></xhtml:br>
** Ans Markus heeft van 16 juni t/m 9 september een overzichtstentoonstelling in het Noordbrabants Museum in Den Bosch: 'Een innerlijke wereld'. Een overzicht van dertig jaar schilderen in ongeveer tachtig doeken. Nog niet eerder getoond zijn de meest recente doeken over de levenscyclus en een drieluik over het creëren van een betere wereld. </xhtml:font> </xhtml:p><xhtml:p xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml"> </xhtml:p>